Weerstand
Aanvankelijk bestond er weerstand en argwaan tegen het AOR. Het AOR verklaart dit door de grootschalige aandacht in de media voor radicalisering. Schoolleiders zouden bang zijn om negatief in het nieuws te komen. Veel docenten in het voortgezet onderwijs gaven aan zich zorgen te maken over – in hun ogen – radicale uitspraken van leerlingen, maar voelen zich nogal eens niet gesteund door hun directie. Van de mogelijkheid van advies en begeleiding door het AOR is nagenoeg geen gebruikgemaakt.

Nauwelijks signalen radicalisme
Uit de eindrapportage blijkt dat er zowel uit het primair als uit het voortgezet onderwijs nauwelijks signalen komen die wijzen op zich ontluikend radicalisme. Er zijn maar weinig schoolleiders die zich zorgen maken over radicale uitspraken en het gedrag van hun leerlingen. Wel geeft een deel van de bezochte scholen aan geconfronteerd te worden met vormen van intolerantie. Hierbij gaat het dan om uitingen van homohaat, antisemitisme, vrouwonvriendelijk gedrag en agressie jegens leerkrachten, docenten of medeleerlingen.

Acties en aanbevelingen

• Er is op scholen behoefte aan aanvullende informatie omtrent het begrip radicalisering.
• Basisscholen hebben behoefte aan ondersteuning bij het vormgeven van het (sociale) schoolveiligheidsbeleid.
• Er moet onderwijsaanbod worden ontwikkeld rond sociale veiligheid en actief burgerschap.
• Vo-scholen moeten leren radicalisme te herkennen.

Plannen voor de toekomst
Drie activiteiten van het AOR worden onder de vlag van het nog vast te stellen integrale plan van aanpak radicalisering verder uitgebouwd. Het gaat om:

• teamtrainingen voor scholen die zich geconfronteerd zien met radicalisme;
• een voorlichtingsfilm voor het primair onderwijs;
• het project docenten en radicalisering.